Hoop en ontevredenheid zijn dezelfde meter, van twee kanten
Deze twee balken lijken los te staan en hangen aan elkaar vast. Hoop stijgt van dingen die mensen niet nodig hebben maar wel willen: een samenkomst, een verbetering die zichtbaar is, een belofte die je nakomt. Ontevredenheid stijgt van dingen die je hen aandoet: langere dagen, kou, gebrek. Je kunt de een niet blijven vullen om de ander te negeren.
Waar het praktisch om gaat is het tempo. Ontevredenheid stijgt langzaam en zakt langzaam; hoop kan in een dag omvallen en is daarna duur om terug te krijgen. Dus als je moet kiezen tussen een maatregel die vandaag ontevredenheid wegneemt en een die hoop beschermt, kies de hoop. Ontevredenheid geeft je nog dagen; hoop geeft je uren.
Wat mij hierbij hielp is stoppen met naar de balken kijken en gaan kijken naar de richting. Twee dagen op rij een klein stukje omlaag is erger dan een keer een grote sprong, want die richting stopt niet van zichzelf. Elke keer dat ik een doorloop verloor op ontevredenheid, was het al drie dagen eerder te zien.