Halverwege de doorloop kwam ik op het punt waar ik in eerdere pogingen altijd vastliep: zes wetten ondertekend, twee takken half af, en van geen van beide de kracht. De stad liep, maar elke beslissing daarna voelde als kiezen tussen twee slechte dingen. Dat gevoel is een symptoom en geen oorzaak, en het duurde lang voordat ik dat zag.
De oorzaak zit veertien dagen eerder. Wie zijn ondertekeningen verdeelt over twee takken, kiest voor breedte in een spel dat diepte belonen. De derde wet in een tak is bijna altijd sterker dan de eerste wet in de andere, omdat de takken op elkaar bouwen. Twee halve takken leveren dus vier zwakke effecten in plaats van twee sterke.
Sinds ik dat weet doe ik het omgekeerde, en het voelt lange tijd verkeerd. Je laat aan het begin duidelijke, nuttige wetten liggen omdat ze in de verkeerde tak staan. Rond dag twintig kantelt dat: de tak waarin je doorgezet hebt gaat effecten geven die de andere tak niet kan evenaren, en dan pas begrijp je waarom je die eerste wet niet ondertekend hebt.
Er is een lezer die hierover een correctie stuurde: bij hem viel de andere tak al bij vijf ondertekeningen dicht, niet bij zes. Ik heb dat nog niet in eigen doorloop kunnen reproduceren, dus staat het als open punt bij de notities. Het verandert het advies niet, maar wel de marge waarmee je het uitvoert.
Het hulpmiddel op de voorpagina laat dit trouwens zien zonder dat je er een doorloop aan hoeft te wijden. Kies drie wetten in een tak en de vierde in de andere, en het oordeel eronder schrijft precies op wat ik hier in vier alineas uitleg. Doe het daarna nog eens met vijf wetten in een tak, en het verschil in toon van dat oordeel is ongeveer het verschil tussen mijn vierde en mijn vijfde poging.
Geschreven door de auteur van Frostpunnkk Gids. De cijfers in dit stuk komen uit eigen doorlopen en zijn geen officiele gegevens van de uitgever van Frostpunk.